ای دل صد برگ من
پر پر مشو
شمع من شمع من
خاموش و خاکستر مشو
آه ای دل دست بر غمها مگیر
داری میکشی منو
من که مردم من که مردم
دیگر از من غم مگیر
از حدیث غصه غرق آتشم
از تو باور کن خجالت میکشم
رویه ماهه تو چرا نیلی شده
شاید از آن ضربه زخمی شده
ای دل غمگینم دلم
ای لاله ی پر پر دلم
بگذار ببوسم رویت
در این شب آخر دلم
ای دله غمدیده ی من
غمدیده ی خمیده ی من
ای دل برای تو بمیرم
دله شکسته غم نصیبه
ای دل نشکن سامی غریبه
شعری از سام
|
+| نوشته شده توسط سام در یکشنبه نوزدهم خرداد 1387 ساعت 2:26
|